ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
29 | 30 |
من برای تدفین خاطره ها آماده ام
برای مرگ گل سرخ
برای سوختن پروانه
من برای سپردنت به
دستهای سرد خاک آماده ام
در سکوتی غریب
همراه با عطر اقاقی
در دوراهی مرگ و زندگی
بازمانده ای هستم
که می خواهم به تنهایی
تشییع کننده باشم ...
من مرگ غرورم را شاهد بوده ام
اما باور کن روزی پریشان خواهی شد
من برای تدفین خاطره ها آماده ام ...
با سلام
در پست (همین الان) دوباره به دلایلی که از متن مشخص است شیوایی و روانی متن از دست رفته، بهتر است که در حال عصبانیت، فشارهای روحی جسمی و احساسات شدید و... برای مدتی کوتاه و تا زمانی که به حالت طبیعی برنگشتیم، تصمیم گیری، ابراز نظر، جدل، بحث، ایراد اتهام، قضاوت و دست به قلم نشیم چون درصد خطا و اشتباه ما خیلی زیاد هست و ممکن است باعث پشیمانی شود و...
برای نمونه هم میتوان به این متن شما اشاره کرد که فقط در زمینه ادبیاتی بسیار مشکل دارد و در زمینههای دیگر هم شاید...
موفق باشید
سلام هاله بانو جان
بسپارش به خاطره ها و خاطره ها را هم به باد...
اگر روزی پریشان شد قاصدکها خبرت خواهند کرد..آنگاه دیگر ببخشی یا نبخشی اش تفاوتی ندارد..مهم این است که آن روز خواهد آمد...روز پریشانی .
سلام تیراژه جان
من غمای کهنه رو می سپرم به دست باد ...
سلام عزیزم
کاش این نوشتنا بتونه برای حال هممون مفید باشه
اشالا روزهای خوبی بیاد ............... اول برای شما ............ بعد هم برای ما.
سلام هلیا
سلام عزیز نازنین
روزهای خوش برای من شده مثل آرزو ...
امیدوارم برای تو تبدیل به واقعیت بشه ....
هر کاری کردم یه چیزی بگم و یه چیزی بنویسم نتونستم هاله جونم ... فقط از ته دلم آرزو می کنم هر چه زودتر آروم بشی و حالت خوب بشه عزیز دلم ...
مرسی رها جان
گذرا است ... خوب می شم و می شم همون بلاچه سابق ....
:(
کلبه جدید مبارک
سلام هاله جونم
منم برا تدفین خاطره هام آماده ام
درست مثل من
نبینم غمگین باشی دختر .
امیدوارم برات اتفاقهای خوب بیوفته . خیلی خوب ...
دیگه هیچی مهم نیست دلی هیچی ...
خووووووووص داری لطفا
من خصوصی نداشتم
اینجا که تیکه خصوصی نداره، لطفا یه سری به مسیج دونی فیس بوکت بزن عزیزم
خوشگلم برای خصوصی نوشتن باید از قسمت بالا سمت راست کامنت خصوصی رو استفاده کنی
...الهههههی که همیشه لبت خندون و دلت شاد و روحیه ات شیطون بلایی باشه !!!!!!!!!!!!!!
...کم حضورتر شدی نازنین...
می یام پیشتون مامانگار جونم
سلااااام هاله بانو جوووون خودم
کجایییی دلم واست تنگ شده؟ نبینم ناراحتیتووو
من خاطراتمو سوزوندمو و دفن کردم ...حالا آزادممم
امیدوارم توم زووود زووود دفنشون کنی...آزاد و رها شی...
منم دفن کردم
سپردمش به خاک سرد ...
وااااای هاله الهی من بمیرم...
همش توو این مدت فک میکردم تو چرا آپ نمیکنی....الان که دیدم تو آپ کردی من ندیدممممم
میدونم خودخاهیه اما دوس ندارم اینجوری ببینمت...میخام همون بلاچه باشی هاله ...
کیانا درست می شم مطمئن باش
گاهی از خودم بدم می یاد دوست نداشتم اشتباه کنم اما گویا این کار رو کردم ...
خودم هم دلم تنگ شده برای اون خنده های بی غل و غشم
برای اون بلاچگی هام ...
هاله جونی سلام.شوک بهم وارد وقتی آخرین پست خونه قبلیتو خوندم.دلم هوری ریخت...
انگار هر دو مون داریم از گذشته فرار می کنیم.منم پریروز همه چیرو ریختم بیرونو تولد یه سالگی وبلاگو این جوری جشن گرفتم.ببخشید که دیر دیر میام.
سلام یلدا جونم
خوبی قربونت برم
این حرفها چیه منم یه کمی سرم شلوغه
یلدا مراقب خودت باش
هاله بانوی عزیز اول از هر چیز وبلاگ جدیدت مبارک باشه خانمی و بعد اینکه چقدر این روزهات شبیه روزهای منه اما یاد گرفتم کمی صبر همه چیزو درست میکنه یا فراموش میشه یا اینکه برمیگرده
پیش منم بیا
گویند سنگ لعل شود در مقام صبر
آری شود ولیک به خون جگر شود ....
حتما می یام
نبینمت اینجوری هاله جونم...
قربونت برم فرشته جونم
عزیزم امیدوارم فقط در حد یه نوشته باشه و اصل حالت خوبه خوب باشه..
من دارم تلاش می کنم خوب باشم حدیث نگران نباش عزیزم
عزیززززززززززززم آخه چرا اینقدر غمگین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ هر وقت میام اینجا کلی دلم می گیره. یه خورده شاد باش و شاد بنویس.......هیچ چیز توی دنیا ارزش اینو نداره که شادیتو حرومش کنی. باور کن...
دوستت دارم
حتما مامانی
قول می دم دختر خوبی بشم شاد بشم شنگول بشم
قول قول از اون قول های بلاچه ای
منم دوست دارم
خاطرات بشر همیشه جزیی از وجودش هستند!
خاطرات را نمی شه دقن کرد؛ حتی اگر خیلی تلخ باشند
همیشه هر خاطره ی تلخی هم شیرینی داره که فقط باید توش بگردی تا پیداش کنی!
یاور همون گوشه های شیرینش بود که نمی ذاشت فراموش بشه
خیلی کم بود خیلی اما ...
تلخی اش اینقدر زیاد بود که حالم رو بهم زد خستم کرد تقصیر خودم هم بود هیچ کس مقصر نیست
مهربانترین قلبها متعلق به کسانی است که بامحبت خود،دیگران را یاد میکنند
خاطرات همون یادهایست که هروز یاد میکنیم گاهی شیرین و گاه تلخ
گرم یاد آوری یا نه
من از یادت نمی کاهم
تو را من چشم در راهم ....
پونه .......
با عرض سلام و خسته نباشید وبلاگ زیبای دارید ان شاء الله همیشه موفق و موید باشید
سلام
تشکر
شما هم همین طور
بدخواه داری آمار بدی بکشمشون هاله
نه قربونت برم ...
خواهر تو اینقدر خشن بودی و من نمی دونستم
پونه گاهی آدمها کارایی می کنن که اگه فقط قبلش کمی فکر کنن خیلی از مشکلات خود به خود حل می شه ... یکیش خودم ...
سلام عزیزم..
خوبی؟..
من می خونمت ها..
فقط کم نظر می ذارم..
سلام تلاش جونم
مرسی دارم سعی می کنم خوب باشم
تو لطف داری گل گلی
کامنت من کو؟!!
من بی تقصیرم به خدا
کجایی تو عزیزم؟؟؟؟؟؟؟؟
دلم واست تنگ شده ها...تو مسنجرم که نیسیی ببینمت
فدات بشم کیانا
حالم خوش نیست این روزها .....
بانوی من خاطرات را دفن نکن.برای جشن
تولدٍ دیگری برای غرورت خود را آماده کن.
خاطراتت را روزی دیگر خود از زیرتلی از
خاک درخواهی آورد.......پس حال که
می خواهی دفینه اش کنی آن را
درزورقی گرانبها بپیچ وبه دست
خاک بسپار تا آن نیز ازامانتیت
خوب محافظت کند.دفینه ات
روزی برایت آنقدرارزشمند
خواهد شدکه خود برای
بیرون آوردنش لحظه
شماری نمایی...
یاحق...
آوا
کاش می شد برای لحظه ای همین طوری فکر کنم که تو نوشتی ....
جسارت نباشه ولی فکر کنم قبلا بهت گفتم از طرز فکرهایی که کلا به تسلیم شدن ختم می شند چقدر بدم می یاد
آسمون روی سرت خراب شده، باشه بازم باید پا شی و بگی چیزی نبود؛ آسمون بود خراب شد؛ دوباره می سازمش
توی زندگی بشر هیچ چیزی نیست که تا زمان مرگ نشه جبرانش کرد؛ بلند شو وایستا هاله؛ سرتو بالا بگیر و به آینده ای فکر کن که چقدر می تونی شیرینش کنی
گاهی با این حرفات شک می کنم که کوچولویی ....
خیلی آدم ها زندگی شون از تو خراب تر و سخت تر بوده ولی زندگی تلخ رو میشه شکست داد؛
مثالش همین دوچرخه سوار آمریکایی نیل آرمسترانگه که 6 سال پیش از اینکه قهرمان تور دو فرانس بشه سرطان خون داشت؛ ولی خودش می گه یه روز صبح جلوی آیینه وایستادم و به خودم گفتم من زندگی کردن رو دوست دارم و بنابراین سرطان رو شکست می دم و شکستش داد!
6 سال بعد همین شخص قهرمان معتبرترین رقابت دوچرخه سواری دنیا شد!
اگه بخوای می تونی شکستش بدی!
فقط بخواه!
همین
.................
.......................
...............................